FANDOM


Tartuz Merid
Rasa Człowiek
Płeć Mężczyzna
Data urodzenia 37.n.II.432 r.
Data śmierci -
Wzrost 178 cm
Waga 15 kamieni
Krewni sir Felorn Merid

sir Rivald Merid Rivia Merid

Pierwsze pojawienie Na ratunek Vulpo (egzekucje pod Felmarkiem)

Tartuz Horatius Merid (ur. 432) - lord Felmarku, margrabia Nowej Marchii, Młot na Elfy i Pierwszy Łowczy

Królestwa. Od 467 r. członek Rady Królewskiej; w latach 472-476 lord Kanclerz; od 476 Lord Protektor Królestwa; 5.n.I.478 r. mianowany przez udającego się na wyprawę przeciwn barbarzyńcom króla Degariona IV księciem-regentem. Uznawany obecnie za najpotężniejszego lorda w królestwie. Człowiek niezwykle ambitny - przez małżeństwo swojej córki z młodszym synem króla związał ród Meridów z rodziną królewską.

Lord Felmarku Edytuj

Tartuz Merid jako lord Felmarku kontynuował rozpoczętą przez swoich poprzedników przy poparciu królów Fengara i Degariona IV wielką akcję osadniczą na swoich ziemiach. W królewstwie od niemal stulecia panował pokój (nie licząc granicznych walk z barbarzyńcami z Dammullandii), co poważnie przyczyniało się do rozwoju całej Mensenii, a szczególnie jej bardziej zaniedbanych części, takich jak Nowa Marchia. Pod skutecznymi rządami lorda Tartuza zarówno dawni, jak i dopiero co przybyli mieszkańcy krainy szybko się bogacili. W zwiąku z tym, pęczniał też lordowski skarbiec.

Status
Profesja Lord
Przynależność Nowa Marchia
Funkcja Margrabia Nowej Marchii i Pan na Felmarku
Bazy operacyjne Felmark
Heraldyka Srebrny, zdobiony młot bojowy na tarczy koloru ciemnozielonego

Jednakże rozwój własnej dziedziny nie wystarczał ambitnemu władcy Felmarku. Szybko zaczął się interesować polityką całego kraju. Umocnił sojusz polityczny z Besarionami z Norlandu - takie porozumienie dwóch północnych lordów szybko zyskało duże wpływy, pozwalające między innymi na aranżowanie małżeństw pomiędzy niemal wszystkimi wielkimi rodami. Wszystko wskazywało na to, że Pierwszy Łowczy Królestwa wkrótce zostanie trzecim Meridem w historii, zasiadającym w radzie królewskiej. Okazało się jednak, że skupienie się na wielkiej polityce ma swoją cenę - zaniedbywane rodowe włości szybko zaczęły być nękane przez rozmaitych bandytów, niewielkie, łupieżcze grupki barbarzyńców, a nawet straszliwe plugastwa Nocy, które do tej pory trwały w stanie podobnym do uśpienia, w najgłębszych leśnych matecznikach. Wrogie działania wywiadowcze podjęły także elfy, jak zawsze niechętne nowemu, ludzkiemu osadnictwu na północy, powodującemu spychanie ich głębiej w lasy.

Powołanie Czarnych Płaszczy Edytuj

Lord Tartuz, by zająć się na poważnie wielką polityką, potrzebował kogoś, kto będzie rozwiązywał wszelkie lokalne problemy. Znalazł idealnego człowieka do tej roli w osobie młodego giermka, Alwina, który przywiózł mu głowę białego wilkołaka, jednego z plugastw Nocy nękających lordowskich poddanych. W 467 r. margrabia osobiście pasował pogromcę bestii na rycerza, nadał mu nazwisko Teemmer i mianował go swoim agentem do zadań specjalnych,przyznając mu szerokie prerogatywy. Po kilku udanych akcjach sir Alwina, lord Tartuz jeszcze bardziej rozszerzył jego przywileje, m.in. pozwalając mu na dobór współpracowników według własnego uznania. W ten sposób powstała organizacja znana jako Czarne Płaszcze. Mając odpowiednie służby do dbania o porządek w Nowej Marchii, Tartuz Merid mógł w końcu skupić swoją uwagę na sprawach całego królestwa. W 467 roku został członkiem Rady Królewskiej i zasiada w niej po dziś dzień. Rządy w Felmarku sprawuje zaś de facto sir Alwin, a także, choć w mniejszym stopniu, syn i dziedzic lorda Merida, sir Felorn, przygotowywany przez ojca do przejęcia w przyszłości rodowych włości.

Sprawa elfickiej siatki wywiadowczej Edytuj

Lord Merid był obecny w swoim zamku, gdy Czarne Płaszcze wykryły na terenie Nowej Marchii wyjątkowo rozwiniętą elficką siatkę wywiadowczą. Margrabia nadał zadaniu zlikwidowania jej najwyższy priorytet. Dzięki brawurowej akcji jego agentów w Kromie i Grycie, udało się zlikwidować człowieka będącego elfickim kontaktem, łączniczkę dostarczającą informację dalej w głąb puszczy, a także przejąć szkatułkę zawierającą raporty i inne dane wywiadowcze, ujawniające między innymi tożsamość kolejnych niebezpiecznych wrogów. Oddziałowi dowodzonemu osobiście przez sir Alwina udało się pojmać najniebezpieczniejszego z nich, elfickiego maga Atalasera. Jeniec został przetransportowany do Felmarku, gdzie był przetrzymywany w specjalnej, magicznie zabezpieczonej celi. Śledczym nie udało się jednak go złamać ani wydobyć od niego żadnych użytycznych informacji. By uniknąć próby jego odbicia, lord Merid rozkazał rozpuścić pogłoski o jego ścięciu. Nie zmyliło to jednak elfów, którzy korzystając ze wsparcia barbarzyńców i oswojonego Monstrum zaatakowali mieszkańców Kromu licząc, że wymuszą w ten sposób uwolnienie swego rodaka. Nie wiadomo, czy po tym incydencie margrabia kazał faktycznie ściąć Atalasera, czy też jest on nadal gdzieś przetrzymywany.

Niedoszłe egzekucje pod Felmarkiem Edytuj

Sprawa szkatułki miała również inne reperkusje. Czarne Płaszcze aresztowały podczas niej dwóch Kromczyków - Deriona i Vulpo - którzy stawili im opór. Pierwszego z nich wkrótce wypuszczono, gdyż śledztwo wykazało, że był jedynie niczego nie świadomym milicjantem próbującym wypełniać swe obowiązki. Drugi zaś, syn zabitego w Kromie elfickiego kontaktu, winny był jednak zabójstwa jednego z agentów. Po długich przesłuchaniach mających przynieść jakieś dodatkowe informacje o elfickiej siatce wywiadowczej, które nie przyniosły rezultatu, lord Merid skazał więźnia na śmierć. W ostatniej chwili na szubienicy do Vulpo dołączyli jeszcze Derion oraz rybak Willy, którzy usiłowali uwolnić skazańca. Margrabia osobiście pojawił się na poczwórnej egzekucji (śmierć miał ponieść jeszcze Tabin, skazany za morderstwo), która miała zostać wykonana na polu pod Felmarkiem. Podszedł do niego znany mu bogaty, karasjański handlarz imieniem Pelion i poprosił o możliwość kupna skazańców w celu obrócenia ich w niewolników. Lord Merid, jako człowiek praktyczny, doszedł do przekonania, że jest mu obojętne, czy skazańcy dokonają żywota na szubienicy, czy też w karasjańskich kopalniach czy na ich galerach, zwłaszcza, gdy on może jeszcze na takim rozwiązaniu zarobić. Rozkazał więc wstrzymanie egzekucji. W międzyczasie, Tabina zdążono już powiesić, jednakże pozostała trójka skazańców została przekazana Pelionowi.

W późniejszym czasie okazało się, że karasjański handlarz uwolnił niedoszłych niewolników, gdy tylko wielki donżon felmarskiego zamku zniknął mu z oczu. Jego Lordowska Mość i jego agenci mieli jednak inne zmartwienia, niż zajmowanie się byłymi skazańcami. Wkrótce sprawa rozwiązała się sama, gdyż arcymag Ziemi Yorat, goszcząc w Felmarku po wydarzeniach w Nowej Świątyni w rejonie Trzech Osad, poprosił o ich ułaskawienie, argumentując to niesprawiedliwością, jaka ich spotkała oraz zasługami jakie dwóch z nich zdążyło położyć w zwalczaniu kultystów Herezula ze Zmroku. Nie chcąc wchodzić w konflikty z arcymagiem (a tym samym Najwyższym Kolegium Kapłańskim, poważną siłą polityczną), lord Merid oficjalnie ułaskawił całą trójkę.

Turniej w Norlandzie Edytuj

Content

Status
Profesja Członek Rady Królewskiej
Przynależność Rada Królewska
Funkcja Lord Protokolant (467-472)

Lord Kanclerz (472-476) Lord Protektor (476-478) Książę-regent (od 478)

Bazy operacyjne Civitata
Heraldyka Srebrny, zdobiony młot bojowy na tarczy koloru ciemnozielonego

Członek Rady Królewskiej Edytuj

Lord Protokolant Edytuj

Content

Lord Kanclerz Edytuj

Content

Lord Protektor Edytuj

Content

Książę-Regent Edytuj

content

Rodzina Edytuj

Genealogia Edytuj

Tartuz Merid był drugim dzieckiem i jedynym synem Kartuza Merida, lorda Felmarku w latach 442-461 i lady Merty z rodu Golderów. W prostej linii pochodzi od założyciela rodu, Hamnera Merida. Jego jedyne rodzeństwo to starsza siostra Nivia (429-463), wydana za Rufusa Besariona, kasztelana Norlandu.

Małżeństwo i potomstwo Edytuj

Tartuz Merid w 451 roku poślubił Nutreę Besarion, najmłodszą córkę ówczesnego lorda Norlandu. Małżeństwo to, zaaranżowane przez lorda Kartuza, było swego rodzaju nobilitacją dla Meridów, przez stulecia uważanych za ród drugiej kategorii. Tartuz i Nutrea tworzyli szczęśliwe i zgodne małżeństwo, przynajmniej tak długo, dopóki Merid nie został lordem Felmarku i margrabią Nowej Marchii. Od 461 roku stopniowo oddalał się od żony, oddając się swojej największej namiętności - polityce. Lady Nutrea zmarła w 473 roku. Lord Tartuz przebywał wówczas w stolicy. Pochłonięty sprawami królestwa, mimo stosunkowo młodego wieku nie ożenił się ponownie.

Para doczekała się trójki dzieci:

  1. Felorn Merid (ur. 452) - dziedzic Felmarku
  2. Rivald Merid (ur. 457)
  3. Rivia Merid (ur. 460)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki